تو دو پست قبلم نوشتم که ایران قیمتها خوبه و مردم در خرج کردن راحتند صدای خیلی از خواننده هام بلند شد و زبان به شکایت باز کردند . من هم ساکت ماندم تا بیشتر در شهر بگردم  و از احوالات با خبر شوم .

اما اگه میگویید گرانیست پس این خانه ها و وسایل لوکس و وماشینهای مجهز که در این چند ساله اخیر چندین برابر شده از کجا آمده .

به هر خانه وارد میشوی خدا را شکر دستشان به دهنشان میرسد که هیچ,  انواع وسایل حتی زاید هم از در و دیوار خانه آویزان هم هست که هیچ, سبد میوه های رنگارنگ و شام و نهار های پر پرو پیمان هم هیچ , سبد خرید منزل پر از سکه و ارز ها ی خارجی هم هست .

روزهای شهادت بیرون رفتم مردم هم چنان سنگرهای خرید را حفظ میکردند انواع زیور آلات و طلا با این قیمت بالا هنوز دسته دسته وارد مغازه میشوند مراکز خرید وبازار و ... داغ داغ .

مردم وحشتناک به سمت مصرف گرایی پرش عظیم داشتند از 5 سال قبل. یعنی نبود وارد بورس یک جنسی بشی, ببینی دارن مگس میپرانندو مشتری ندارند . من استنباطم از این بریز و بپاچها  وضع نا مساعد اقتصادی مردم نیست ولی باز هم نتیجه گیری نمیکنم تا مورد استنطاق قرار نگیرم .

افزایش روز افزون اعزام فرزندان به کشورهای دیگه برای تحصیل و به دنبال آنها هزینه های سنگین , حالا اصلا این نه , بپرس تعطیلات نوروز کجا میری ؟؟؟ خدا را شکر همه جا را دیده ,  آفریقای جنوبی میخواد بره این تعطیلات !!!!

من خیلی خوشحال میشم وقتی این سطح رفاهی مردم کشور را میبینم, نه این که حالا بگید مگه تو  بخیلی ؟  

اما من میگم پس چرا می نالیم ؟؟؟ اگه به یک سطح خوب زندگی رسیدیم چرا خوشحال نباشیم چرا تا بگم پس خدا را شکر وضعتان خوبه, برگردی بگی کدوم وضع خوب آه نداریم با ناله سودا کنیم . 

یعنی همه این مردم صورتشان را با سیلی سرخ میکنند هر روز !!!!!!!!!!!!

اون وقت موهاشون را با چی مش و رنگ میکنند؟ یکی پیدا شه جواب منو بده ممنون میشم .

هزینه عملهای جراحی زیباییشون را هم بفرمایید از کجا میرسه واقعا ممنون میشم .

پی نوشت : این را باز تاکید کنم که من از دیدن هر نوع خرج کردن و زندگی در رفاه  مردم خیلی خیلی خوشحالم من فقط حرفم اینه که چرا همیشه شکایت ؟؟؟؟ چون این روحیه رو خودمان و فرزندانمان و اطرافیانمان هم که آمدند تا چند ساعتی ما را ببینند و شاد باشیم اثر میگذارد . چرا همیشه عادت کردیم با شکایت و آه ناله روزگار بگذرانیم .

 پی نوشت :متاسفانه تضاد طبقاتی زیادی به خصوص در شهر های بزرگ دیده میشه .ازطرفی کسانی بریز بپاششون از دستشون در رفته و گروهی دیگه واقعا به نان شب محتاج .ای کاش همه سر یک سفره می نشستیم . من هم گل فروش ها و همه نیازمندان را دیدم اما من مطلبم در مورد کسانی بود که بی نیازند و این قدر بریز و بپاش دارند و با اینگونه نوشتنم نمی خواستم حضور قشر ضعیف را در جامعه ام نفی کنم که برای خوانندگان این سوئ تفاهم پیش آمده.